Porady » Specyfika uzależnienia kokainowego
Kokaina działa pobudzająco, wywołuje euforię, stan podniecenia, a niekiedy omamy. W przypadku tego narkotyku rozwija się wprawdzie zjawisko tolerancji, jednak nie stwierdza się zależności fizycznej, a więc objawów abstynencyjnych po odstawieniu.
Część osób potrafi ograniczyć używanie kokainy, stosując ją okresowo, jednak w ostatnich latach systematycznie wzrasta zużycie i częstość psychicznego uzależnienia od kokainy.
Jej stosowanie oraz nielegalny obrót kokainą to obecnie najpoważniejsze problemy w dziedzinie uzależnień.
Działanie tego narkotyku różni się znacznie w zależności od sposobu przyjmowania. Dożylne wstrzykiwanie lub wdychanie powoduje stan silnego pobudzenia, podniecenia, euforię i poczucie niezwykłej mocy, a więc rezultaty podobne jak po wstrzyknięciu dużych dawek amfetaminy.
Kokaina jest narkotykiem o bardzo krótkim działaniu, dlatego silnie uzależnione osoby często powtarzają jej przyjmowanie, co może prowadzić do objawów zatrucia. Jego następstwami może być nadciśnienie, rozszerzenie źrenic, drżenie mięśni, bezsenność, majaczenie, skrajna pobudliwość nerwowa czy omamy wzrokowe. Silnym omamom i urojeniom paranoidalnym towarzyszą niekiedy gwałtowne i agresywne zachowania, stwarzające poważne zagrożenie dla samego narkomana oraz osób znajdujących się w jego otoczeniu.
Częstsze są także tzw. zejścia śmiertelne powodowane zaburzeniami rytmu serca, zapaścią lub niewydolnością oddechową po zażyciu zbyt dużej dawki kokainy.
Nałóg ten prowadzi do poważnych następstw wynikających z wielokrotnych zatruć, przejawiających się zarówno zmianami zachowania, jak i zaburzeniami układu krążenia.